.::به رسم غربت::.

زیر نامش بنویسید که او تنها بود

از بد حادثه،از جور زمان اینجابود

بنویسید که قربانی هجرت شده بود

او که ناخواسته سربار برادرها بود

از کنار همه زخم زبانها رد شد

گوئی قلب او به اندازه یک دریا بود

رنج یک ملت محروم به دوشش جاری

اشک یک قوم به چشمان ترش پیدا بود

غم طولانی هجران وطن در چشمش

او به امید شکوفا شدن فردا بود
-------------------------------------------
نیکی و بدی که در نهاد بشر است

شادی و غمی که در قضا و قدر است

با چرخ مکن حواله کاندر ره عقل

چرخ از تو هزار بار بیچاره تر است
-------------------------------------------
آنکس که زمین و چرخ و افلاک نهاد

بس داغ که او بر دل غمناک نهاد

بسیار لب چو لعل و زلفین چو مُشک

در طبل زمین و حقّه خاک نهاد
-------------------------------------------
من آن رندم که گیرم از شهان باج

بپوشم جوش و بر سر نَهَم تاج

فرو ناید سر مردان به نامرد

اگر دارم کشند مانند حلّاج
-------------------------------------------
اندر طلب دوست همی بشتابم

عمرم به کران رسید و من در خوابم

گیرم که وصال دوست در خواهم یافت

این عمر گذشته را کجا دریابم